Ścieżka ze żwiru i grysu

Niedocenianą i rzadko układaną nawierzchnią kamienną jest nawierzchnia żwirowa. Ścieżki żwirowe mogą być jedno- lub wielowarstwowe. Na gruntach przepuszczalnych buduje się zwykle ścieżki jednowarstwowe, o grubości warstwy żwiru 6-12 cm. Najczęściej do tego celu stosuje się mieszaninę piasku i żwiru, tzw. pospółkę. Powinno to być kruszywo dobrze klinujące się, czyli pospółka kopalne, nie rzeczna. W przypadku gruntu nieprzepuszczalnego grubość nawierzchni żwirowej powinna wynosić 12-30 cm.

Od czego zacząć budowę ścieżki?

Budowę ścieżki zaczynamy od wykopania koryta oraz ustawienia wybranych obrzeży. Następnie stabilizujemy dno koryta za pomocą ręcznego ubijaka lub maszyny wibrującej. Na ubitym dnie koryta ścieżki rozkładamy poszczególne warstwy nawierzchni żwirowej. Ostatnim etapem jest ułożenie zewnętrznej warstwy ścieralnej ścieżki z sortowanego, różnofrakcyjnego żwiru. Różne średnice kamyków pozwolą na uzyskanie większej stabilności nawierzchni i nie będą po zagęszczeniu przemieszczały się pomiędzy sobą.

Funkcjonalna przez wiele lat

Prawidłowo wykonana nawierzchnia żwirowo może sprawnie funkcjonować przez wiele lat, bez konieczności naprawy.